Bipolaire Stoornis

Term Definitie
Bipolaire Stoornis

Stemmingsstoornis waarbij depressies en een sterk uitgelaten stemming (een (hypo)manie)) elkaar afwisselen.

Een manie wordt gekenmerkt door wei¬nig of niet slapen, snel en associatief denken, een overmaat aan ener¬gie, koopdrang, grootheidsideeën en slaapproblemen. Een bipolaire stoornis werd vroeger ook wel manisch-depressieve stoornis genoemd. De stoornis is relatief sterk erfelijk bepaald. De behandeling is gericht op sta¬bilisering van de stemming met medicatie, psychotherapie en aanpas¬singen van de leefstijl. Qua medicatie worden vooral stemmingsstabili¬satoren zoals lithium gebruikt. Antidepressiva spelen een beperkte rol in de behandeling.